Πρώτες Παραστάσεις
(1950-1959)
ΧΟΡΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΤΑΧΥΑ (1950)
Θίασος Αδαμαντίου Λεμού – Θέατρο Διονύσια
Σκηνοθεσία: Αδαμάντιος Λεμός
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Ράμφου
Μουσική: Αργύρης Κουνάδης
«…Αλλά ο νέος συγγραφέας είναι πολύ νέος κι αυτό προσδίδει μεγαλύτερη αξία στην προσφορά του… Με μέσα λιτά, με άψογη γλωσσική χρήση, με τεχνική επιδεξιότητα ανώτερη απ’ την προσδοκωμένην κατώρθωσε να μας υποβάλη σε θεατρική μορφή την ποίηση της ατμόσφαιρας του δημοτικού τραγουδιού, εγγράφοντας στο ενεργητικό του μιαν επιτυχία, που σαν ξεκίνημα δικαιολογεί ευοίωνη εξέλιξη.»
Μιχάλης Περάνθης (ΕΘΝΟΣ)
ΕΒΔΟΜΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ (1956)
Εθνικό Θέατρο – Δεύτερη Σκηνή
Σκηνοθεσία: Κώστης Μιχαηλίδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Κλεόβουλος Κλώνης
Μουσική: Αργύρης Κουνάδης
«Το ότι μπόρεσε ο Καμπανέλλης να δώση γνήσια δραματική μορφή σ’ αυτό το πανανθρώπινο αίτημα, δείχνει πως το θέατρο μας έχει ξεπεράσει την ηλικία της ανωριμότητας».
Ειρήνη Καλκάνη (ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ)
ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΤΑΛΟΝΙ ΤΟΥ (1957)
Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν*
Σκηνοθεσία: Βασ. Διαμαντόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιάννης Τσαρούχης
* Ρεσιτάλ τεσσάρων μονολόγων του Βασίλη Διαμαντόπουλου με τα μονόπρακτα: Λουίτζι Πιραντέλο Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα, Τζέιμς Θέρμπερ Η κρυφή ζωή του Ουώλτερ Μίττυ, Άντον Τσέχωφ Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού και Ιάκωβου Καμπανέλλη Αυτός και το πανταλόνι του, που φιλοξενήθηκε στο Θέατρο Τέχνης
«… ο συγγραφέας του επιβεβαιώνει όλες τις ελπίδες που στηρίζονται στο ταλέντο, στην ευαισθησία και στις θεατρικές του γνώσεις. Παρά την περιορισμένη έκταση του μονολόγου, ολοκληρώνει έναν άνθρωπο. Έχουμε ευρήματα, επιδέξιο χειρισμό και συγκλονιστικές δραματικές μεταπτώσεις.»
Γεράσιμος Σταύρου (ΑΥΓΗ)
Η ΑΥΛΗ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ (1957)
ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ
Σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιάννης Τσαρούχης
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
«Επί τέλους ένα έργο που αντέχει στον έλεγχο και στη σύγκριση με ξένα ομοειδή.»
Λέων Κουκούλας (ΑΘΗΝΑΪΚΗ)
«…υπάρχει πρώτα πρώτα -μέγα δώρο- η έφεση και η γεύση του ποιοτικά καλού… δε συγχέεται το κάλλος με τον μπεζαχτά… κυριαρχεί το αίσθημα του Θεάτρου. Κι ακόμα, διακρίνεις καθαρά νοημοσύνη, επινοητικότητα, φαντασία, παρατηρητικότητα… ξέρει να επισημαίνει και να θερμαίνει.»
Άγγελος Τερζάκης (ΤΟ ΒΗΜΑ)
«Έκανε πολύ καλά ο κ. Κάρολος Κουν που αλλάζοντας μάλιστα τη σειρά του ρεπερτορίου του στο Θέατρο του, παρουσίασε την Αυλή των Θαυμάτων. Δεν βλέπουμε συχνά έργα νέων Ελλήνων συγγραφέων τέτοιας ποιότητος και με τόση στοργή ανεβασμένα.»
Κλέων Παράσχος (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ (1959)
Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν
Σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιάννης Στεφανέλλης
«Ο Καμπανέλλης επιχειρεί να οικοδομήσει μια πλουσιότερη δραματική σύνδεση απ’ τα προηγούμενα έργα του. Αυτό μόνο φτάνει για ν αναγνωρίσουμε πως ο προβληματισμός του συγγραφέα επεκτείνεται από κάθε άποψη.»
Γεράσιμος Σταύρου (ΑΥΓΗ)
ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ (1959)
Θίασος Βασίλη Διαμαντόπουλου, Μαρίας Αλκαίου – Νέο Θέατρο
Σκηνοθεσία: Βασ. Διαμαντόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Βακαλό
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
«Ο συγγραφέας της Αυλής των Θαυμάτων δίνει τώρα μ’ εκπληκτικούς σπινθήρες εξυπνάδας ένα πανόραμα του ρωμέικου, μέσα στην αχλή του παραμυθιού. Με οξύτατη παρατήρηση, με γνήσιο αίσθημα και χιούμορ… Στο Παραμύθι – όπως και στην Ηλικία της νύχτας υπάρχουν θαυμάσιες σελίδες, δυσεύρετες στο νεοελληνικό δραματολόγιο.»
Γεράσιμος Σταύρου (ΑΥΓΗ)