Άνθρωποι και Ημέρες (1946)

Αθήνα 1949. Ένας νέος επιστρέφει από το χιτλερικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στο οποίο κρατούνταν για χρόνια στα βάθη της Γερμανίας. Στην προσδοκία της απελευθέρωσης και του γυρισμού έχει φορτώσει ένα σωρό όνειρα. Βρίσκει το κορίτσι που αγαπά παντρεμένο με άλλον και τη μεταδεκεμβριανή Ελλάδα να σπαράσσεται από την εμφύλια σύρραξη. Η “ελεύθερη” ζωή δε φαίνεται τόσο απλή όσο την περίμενε… Το “Άνθρωποι και ημέρες” είναι χρονολογικά το πρώτο ολοκληρωμένο θεατρικό έργο του πατριάρχη της μεταπολεμικής δραματογραφίας, Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Το Δάσος του Κακού (1947)

Αλληγορικό θεατρικό παραμύθι στο οποίο οι σκοτεινές δυνάμεις του κακού μάχονται την καλοσύνη ενός άδολου ανθρώπου μέχρι να συνθλίψουν την ψυχή του. Όμως η καθαρότητα της ψυχής και η αθωότητα κατορθώνουν να υπερνικήσουν το κακό και η αγάπη και η χαρά απλώνεται στη χώρα.

Ο Κανείς και οι Κύκλωπες (ή η αναγνώριση)(1994)

Μονόπρακτο με υπότιτλο «Μια σύντομη και αφελής νυχτερινή κωμωδία». Εδώ ο μύθος του Οδυσσέα χρησιμοποιείται αλληγορικά. Ο Κανείς είναι ένας διάσημος καλλιτέχνης, παραγωγικός και επιτυχημένος. Τα διακόσια πενήντα πρόσωπα που έχει δημιουργήσει, οι Κύκλωπες, ζητούν τα νόμιμα ποσοστά τους από τα συγγραφικά δικαιώματα. Όταν ο συγγραφέας αρνείται εκείνα επιχειρούν να τον υποβιβάσουν.

Ένας θαυμάσιος τύπος

(Άγνωστη χρονολογία συγγραφής)

Κωμωδία σε τρείς πράξεις. Ο Τάσος διατηρεί κατάστημα έκθεσης επίπλων στο ισόγειο, ενώ στον επάνω είναι το σπίτι του. Ο Στέφανος, ένας άδολος και καλόκαρδος άνθρωπος πιάνει δουλειά στο κατάστημα του Τάσου. Γρήγορα αντιλαμβάνεται τη διάλυση της οικογένειας του Τάσου και την αισχροκέρδεια της επιχείρησης. Προσπαθεί να βοηθήσει και το πετυχαίνει. Κι ενώ όλοι ωφελούνται από τις καλές πράξεις του Στέφανου, δεν μπορούν να αντέξουν τόση καλοσύνη. Τελικά ο Τάσος απολύει τον Στέφανο, αποκαλώντας τον «θαυμάσιο τύπο» και «παραπλανημένο άγιο».

Ο Χριστός και ο Κεφαλλονίτης

(Άγνωστη χρονολογία συγγραφής)

Θεατρικό παραμύθι. Ο Καμπανέλλης πλέκει το εγκώμιο στους Κεφαλλονίτες και ταυτόχρονα σατιρίζει το πανούργο και εφευρετικό τους μυαλό για τη διαβολιά με την οποία εμπαίζουν και τον Διάβολο και τους εκπροσώπους του Θείου Νόμου.

Γραφείο Λογοκρισίας

(Άγνωστη χρονολογία συγγραφής)

Μονόπρακτη σάτιρα. Το έργο αποκαλύπτει με έξυπνο χιούμορ τον ανεγκέφαλο τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε η λογοκρισία κατά τη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας του 1967.

Η Αυτοκτονία

(Άγνωστη χρονολογία συγγραφής)

Κομεντί. Ο Μιμίκος, ένας έντιμος ταμίας σε ένα γραφείο, κατηγορείται άδικα για κατάχρηση εξαιτίας ενός ασήμαντου ελλείμματος. Το γεγονός τον στενοχωρεί βαθύτατα και μην αντέχοντας την αδικία αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Όμως πριν από το απονενοημένο διάβημα πηγαίνει σε ένα πανάκριβο εστιατόριο, όπου τους κερνά όλους χωρίς όμως να έχει χρήματα να πληρώσει. Εκεί γνωρίζει μια παρέα βιομηχάνων που αποφασίζουν να επωφεληθούν από την αυτοκτονία του, ενέργεια που υπογραμμίζει τον κυνισμό και την αναλγησία της άρχουσας τάξης απέναντι στη δυστυχία ενός αδύναμου ανθρώπου.

Σημείωση: Η απουσία χρονολογίας σε ορισμένα έργα οφείλεται στο ότι παραμένει ασαφές το πότε ακριβώς γράφτηκαν.